Reclame via Social Media?

Reclame via Social Media?

koffie-glimlach-600x330

Social Media was voor mij ooit, wat de naam al aangeeft, een medium om sociaal actief te kunnen zijn. Om oude bekenden op te sporen en om vanaf de zijlijn te kijken naar de levens van dierbaren.

Echter, ergens onderweg, heb ik een afslag gemist en bleek Facebook hèt medium te zijn geworden om reclame te maken voor dat waar je goed in bent.
Na de aanvankelijke ergernis (‘hier ook al!’), zette ook de softe sector schoorvoetend de eerste stappen in de wereld van de flitsende en doorgaans vluchtige reclame. Dat inmiddels de grote groep jongeren en jong volwassenen het platvorm (wijselijk?) verlaten heeft ten spijt.
Vanaf deze plaats zou ik ook reclame willen maken. Niet voor mezelf of voor iets waar ik goed in ben, maar voor iets veel belangrijkers: De Stilte.
Onlangs heb ik het geluk gehad dat ik op één dag een prachtige expositie mocht bezoeken èn een indrukwekkende dansvoorstelling bijwoonde.
Ik heb de tijd en de rust gehad om te mijmeren in de trein.  Ik heb (live!) oude en onbekenden ontmoet en ik heb genoten van het bruisende Rotterdam.
Ergens op die dag bevond ik me in een heel klein eethuisje op het Noordereiland.
Licht, houten meubilair, grote, houten toonbank met mooi uitgestalde hapjes. Vriendelijke mevrouw. Enkele gasten aan een kopje koffie en een krantje, een klant die Baklava komt kopen.

Ik bestel koffie.
Nadat ik, uit gewoonte, de kaart bestudeerd heb, realiseer ik me dat het stil is. Enkele adembewegingen doen mij beseffen dat het dit is wat mij bij binnenkomst opviel.
Ik reageer niet op de neiging mijn telefoon te pakken. Niet op de krant die mij aankijkt vanaf de tafel.
Ik zit, kijk, ruik en proef. Ik voel de temperatuur aan mijn handen, in mijn mond en in mijn slokdarm. Dankbaar dat de vriendelijke mevrouw, in ieder geval op dit moment, gekozen heeft voor stilte in Fadi’s.

Als ik midden in de nacht Rotterdam verlaat en in de stiltecoupé een uitgelaten groep jongeren tref, wordt het weer stil in mij en ik glimlach.

Annemieke van Duinhoven, trainer bij Mindfulness-Rotterdam en Hart voor Gezondheid

Schrijf-retraite Thich Nhat Hanh

Schrijf-retraite Thich Nhat Hanh

Betoverend schrijven – een maand retraite

Ik heb laatst met veel plezier een schrijfretraite gedaan. Ik wist niet van het bestaan en was op zoek naar een retraite. Vele websites later kwam ik tot de conclusie dat ze alle niet in mijn agenda pasten en/of ik vond ze te duur.
Ik zocht nog één keer op retraite Thich Nhat Hanh en zag daar bij de zoekresultaten staan: maandretraite ‘Een maand met Thich Nhat Hanh’ | Betoverend Schrijven.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

blauw-schrijvenInmiddels heb ik de maand achter de rug en ik vond het heerlijk om iedere dag mij even terug te trekken uit de drukte van het dagelijks leven en de schrijfopdrachten volgend meer over mezelf en over Thich Nhat Hanh te weten te komen. Ik vond de schrijfopdrachten stimulerend. De bedoeling is dat je een kwartier lang gewoon doorschrijft. Vrij schrijft.
Vaak was ik na vijf minuten al klaar met schrijven, maar als ik dan doorging kwamen er gedachten en gevoelens naar boven drijven als het ware, die normaal onder de oppervlakte blijven. Bijzonder!

Mijn lotusbloem

Een leuk voorbeeld: Thich Nhat Hanh zegt: ‘We kunnen zelf op elk ogenblik kiezen waar we gaan zitten: op een lotusbloem of op hete kolen.’ uit – Thich Nhat Hanh in ‘Omarm het leven’.

Huh, dacht ik, ik zit nooit op een lotusbloem. Al schrijvend kwam ik erachter dat mijn lotusbloem diverse gedaantes aanneemt: mijn meditatiekussen; het bankje in de tuin; een kus met Han; een glimlach met mijn zoon, een liefdevolle aktie. Nu nog mijn bureaustoel omtoveren tot lotusbloem 😉

Betoverend schrijven: een aanrader. En er zijn meer thema’s om uit te kiezen.copy-betoverend-schrijven-header-lotus-final

Het valt niet altijd mee mens te zijn

Het valt niet altijd mee om mens te zijn

2016-08-17 mens te zijnOp 16 jarige leeftijd schreef ik ter gelegenheid van de 25 jarige bruiloft van mijn hardwerkende en liefdevolle ouders, een gedicht dat eindigde met de volgende woorden:

Nu wens ik dat jullie ook zullen léven
en elk wonder intens kunnen beleven.
Dat jullie heel veel dagen van geluk ondervinden
om de dagen van pijn te kunnen overwinnen.

In die tijd had ik nog nooit van Mindfulness gehoord maar ik wist op die leeftijd al wel dat er in het leven veel verdriet en lijden is. En dat het niet altijd meevalt om mens te zijn.

Als balletdanseres bij o.a. Het Nationale Ballet en het Scapino Ballet, ervaarde ik echter ook veel liefde. Door het dansen zelf maar ook door de liefde en zorgeloosheid die de bezoekers ervaarden als ze naar de voorstelling keken.

Ook later in mijn leven heb ik ondanks de ongemakken van het leven, veel liefde ervaren als technicus/belichter bij o.a. het Scapino Ballet. Waar ik de dansers letterlijk en figuurlijk in het licht mocht zetten en ik er helemaal warm van werd als ik naar de stralende dansers keek.

Als oppasmoeder, toen ik een warme vervanging mocht zijn van de liefdevolle ouders.

Als Reikimaster waarbij ik zag dat de deelnemers aan de cursussen weer van zichzelf gingen houden ondanks de ongemakken van het leven.

Als echtgenote en moeder van 2 dochters kom ik uiteraard ook pijn, verdriet en liefde tegen. En is het aan mij om telkens weer te kiezen waar ik de aandacht naar toe breng.

En wat is er mooier om, nu als Mindfulnesstrainer, nog meer mensen te kunnen laten ervaren dat het mogelijk is om met meer gemak het leven te leven. Ondanks de pijn, het verdriet en de stress.

Nu wens ik dat ook jij zult léven
en het wonder, genaamd Het Leven, kunt (be)leven.
Dat je heel veel momenten van geluk zult ondervinden,
om de momenten van pijn te kunnen overwinnen.

In liefde en dankbaarheid,
Marijke van Duinhoven
Mindfulnesstrainer sinds 2008 en oprichter van Mindfulness-Rotterdam en Mindfulness voor elke dag

Wil je meer weten over de activiteiten die worden aangeboden door Marijke?
Klik dan hier.

Waarom schreeuwen we als ze ruzie hebben?

Waarom schreeuwen we als we boos zijn?

Waarom schreeuwen mensen als ze ruzie hebben?Een Hindu heilige die de rivier Ganges in India bezocht om een bad te nemen stuitte op een aantal familieleden die ruzie hadden en tegen elkaar aan het schreeuwen waren. Hij keek naar zijn discipel, lachte en zei: “Waarom schreeuwen mensen tegen elkaar als ze boos zijn?”

De discipel dacht even na en zei: “Omdat we onze kalmte verliezen”.

“Maar waarom zou je tegen iemand schreeuwen die pal naast je staat? Je kan precies hetzelfde zeggen op een heel andere, zachtere manier” zei de heilige.

De discipel kwam met een aantal antwoorden, maar met geen van hen was de heilige tevreden. Uiteindelijk zei de heilige: “Wanneer twee mensen boos op elkaar zijn komt er een enorme afstand tussen beiden harten. Om die afstand te overbruggen, en elkaar te kunnen verstaan, moeten ze schreeuwen. Hoe bozer men is des te groter de afstand tussen hen wordt en hoe harder ze dus moeten schreeuwen om elkaar te kunnen verstaan.

Wat gebeurt er als twee mensen verliefd zijn? Die schreeuwen niet tegen elkaar, die praten zachtjes, omdat hun harten dicht bij elkaar liggen. Er is geen afstand tussen hen, of deze is heel erg klein”.

De heilige ging verder: “Wat gebeurt er als deze twee mensen intens van elkaar houden? Dan praten ze niet meer, ze gaan fluisteren. En uiteindelijk fluisteren ze ook niet meer, maar is alleen een blik al voldoende, zo dicht liggen hun harten bij elkaar, er is geen afstand meer. Dit is wat er gebeurt als twee mensen intens van elkaar houden”.

Hij keerde zich tot zijn discipel en zei: “Dus als je boos bent en met iemand in de clinch ligt zorg er dan voor dat er geen afstand tussen jullie harten komt. Zeg geen woorden tegen elkaar die de afstand bevordert, anders zal er een dag komen dat de afstand zo groot is dat je het pad niet meer ziet om terug te keren”.

Een oude vertelling vertaald door Stijn.

Mindful hard werken

Mindful hard werken

Hard werken is meestal heel mindful! Je doet met je hele ziel en zaligheid dat waar je goed in bent of wat nu eenmaal gedaan moet worden.

Maar we hebben meestal de neiging om maar door te gaan … even een kleine pauze is er vaak niet bij. Soms even heel kort een hapje zonder iets te proeven o.d.

Mindful stoppen of mindful pauze houden is veel effectiever.
stopTijdens de mindfulnesstraining kregen we een klein rood stickertje om ergens  als reminder te hebben om even, een moment of wat langer 😉 echt te stoppen!

Ik heb dat stickertje op mijn werktafel geplakt, maar toen was het net of die werktafel in de uitverkoop is.

Dus heb ik hem digitaal op de reminder van mindfulnessvoorelkedag geplakt en deze midden op mijn beeldscherm gezet 🙂

Alle beetjes helpen!

 

Verslag van open dag bij NIFFO – kennismaking mindfulness

Verslag van open dag bij NIFFO – kennismaking mindfulness

De open dag, gehouden bij het Pretoriablok op de kop bij Katendrecht, op 25 juni 2016 was een succes, namelijk erg leuk en verbindend.

Naast andere creatieve mini-workshops had ik mijn klankschaal en oefenmateriaal uitgestald op een klein tafeltje voor de kennismaking met mindfulness. Ik heb zo’n 15 mensen aan mijn tafeltje gehad en ik startte met iedereen in één zin te laten vertellen wat je van mindfulness verwacht of wat je denkt dat mindfulness inhoudt. Leukste moment hierin was met twee vrouwen, van wie de een zei “ja, een volle mind ;-)” terwijl de ander zei ” een lege mind!”.

Deze verwachtingen wisselden nogal en vormden voor mij het aanknopingspunt om iets te vertellen over mindfulness en vooral over de opbouw van de 9-weekse mindfulnesstraining: opgezet door de Amerikaan Jon Kabatt Zin; de combinatie boeddhistische methodiek en cognitieve therapie- achtergrond; ieder week rond een thema. Heel in het kort.

Naast uitleg over wat leer je bij mindfulness deden we een oefening: stap uit de automatische piloot. Kijken naar een ansichtkaart en gedachten en emoties opmerken, daarna een stukje van 1 bij 1 cm en idem. Het leverde mooie inzichten op in hoe wij altijd de neiging hebben om een verhaal te maken bij alles wat we zien. met die ene centimer krijg je de mogelijkheid om uit dat vaste verhaal te stappen en andere dingen op te merken.